Η σύντομη ιντερνετική ζωή αυτού του εγχειρήματος λαμβάνει τέλος. Και όμως η στιγμή δεν είναι συμπτωματική. Για κανένα που γράφει εδώ.
Όλα αλλάζουν και από το πρώτο πόστ πριν κάμποσους μήνες δεν μένει πια παρά μια νοσταλγία για το πως ήμασταν και τι απασχολούσε τα βράδια μας τότε. Όχι ότι και τώρα θα σταματήσουμε να πίνουμε, κάνοντας τους ξαδέλφους του Πλάτωνα, απλά άλλα θέματα θα απασχολούν τους αναβλητικούς και νοσταλγικούς εαυτούς μας.
Δεν νιώθω καμμιά ιδιαίτερη ανάγκη να γράψω κάτι συγκεκριμένο τώρα αν και το κάνω,
λόγω ενος αθεράπευτα ρομαντικού ψυχαναγκασμού που δε μου επιτρέπει να δεχτώ το βίαιο τέλος που μας επιβλήθηκε για διάφορους λόγους. Το αγάπησα πολύ αυτό το project και ακόμα περισσότερο αυτούς που γράφαμε μαζί.
Αλλά συνέχεια υπάρχει πάντα, ποτό θα υπάρχει πάντα, blogger υπάρχει πάντα, όρεξη θα υπάρχει για πάντα. Θα ζούμε περιγράφοντας μεθυσμένες στιγμές ή όπως τις λέμε μεταξύ μας, drunkmoments.
Δε χανόμαστε.
Όλα αλλάζουν και από το πρώτο πόστ πριν κάμποσους μήνες δεν μένει πια παρά μια νοσταλγία για το πως ήμασταν και τι απασχολούσε τα βράδια μας τότε. Όχι ότι και τώρα θα σταματήσουμε να πίνουμε, κάνοντας τους ξαδέλφους του Πλάτωνα, απλά άλλα θέματα θα απασχολούν τους αναβλητικούς και νοσταλγικούς εαυτούς μας.
Δεν νιώθω καμμιά ιδιαίτερη ανάγκη να γράψω κάτι συγκεκριμένο τώρα αν και το κάνω,
λόγω ενος αθεράπευτα ρομαντικού ψυχαναγκασμού που δε μου επιτρέπει να δεχτώ το βίαιο τέλος που μας επιβλήθηκε για διάφορους λόγους. Το αγάπησα πολύ αυτό το project και ακόμα περισσότερο αυτούς που γράφαμε μαζί.
Αλλά συνέχεια υπάρχει πάντα, ποτό θα υπάρχει πάντα, blogger υπάρχει πάντα, όρεξη θα υπάρχει για πάντα. Θα ζούμε περιγράφοντας μεθυσμένες στιγμές ή όπως τις λέμε μεταξύ μας, drunkmoments.
Δε χανόμαστε.
